اگرچه نزد شما تشنۀ سخن بودم

کسی که حرف دلش را نگفت من بودم

 

دلم برای خودم تنگ می شود آری:

همیشه بی خبر از حال خویشتن بودم

 

نشد جواب بگیرم سلام هایم را

هرآنچه شیفته تر از پی شدن بودم

 

چه گونه شرح دهم عمق خستگی هارا

اشاره ای کنم :انگار کوه کن بودم

 

من آن زلال پرستم در آب گند زمان

که فکر صافی آبی چنین لجن بودم

 

غریب بودم و گشتم غریب تر اما:

دلم خوش است که در غربت وطن بودم

 

محمد علی بهمنی