عتیقه جات

ای حسین ،ای شهید بزرگ ، آمده ام تا با تو رازونیاز کنم.دل پردرد خود را به سوی تو بگشایم .از انقلابیون دروغین گریخته ام .از کسانی که با خون شهیدان تجارت می کنند متنفرم.از این ماکیاول صفتانی که به هیچ ارزش انسانی پای بند نیستند .......گریزانم..

ای حسین دلم گرفته و روحم پژمرده ،در میان طوفان و حوادث که همچون پر کاه مارابه این طرف و آن طرف می کشاند،مأیوس و دردمند ،فقط بر حسب وظیفه به مبارزه ادامه می دهم .....

ای حسین مقدس ،روزگار درازی بود که هر انقلابی را مقدس می شمردم و نام او را به یاد تو تؤام می کردم و به قداست تو او را مقدس می شمردم و در راه کمک به او از هیچ فداکاری حتی بذل حیات و هستی خود دریغ نمی کردم ..

اما تجربه ،درس بزرگی و تلخی به من داد که اسلحه و کشتار و انقلاب و حتی شهادت به خودی خود نباید مورد احترام و تقدیس قرار گیرد ،بلکه آن چه مهم است انسانیت ،فداکاری در راه آرمان انسانها ،غلبه بر خودخواهی و غرور و مصالح پست مادی و ایمان به ارزشهای الهی است .باید انسان ساخت،باید هدف را بر اساس سلسله ارزشها معین نمود و معیار سنجش را فقط و فقط بر مبنای انسانیت و ارزش های خدایی قرار داد.

ای حسین،دردمندم،دلشکسته ام و احساس می کنم که جز تو و راه تو دارویی دیگر تسکین بخش قلب سوزانم نیست..

ای حسین،من برای زنده ماندن تلاش نمی کنم ،از مرگ نمی هراسم،به شهادت دل بسته ام و از همه چیز دست شسته ام ولی نمی توانم بپذیرم که ارزشهای الهی و حتی قداست انقلاب بازیچه سیاست مداران و تجّار ماده پرست شده است.

خدا بود و دیگر هیچ نبود/دکترمصطفی چمران