عتیقه جات

آدم (ع)که برای پذیرش توبه خویش خدا را به اسماء حسنای او سوگند می داد وقتی به نام تو رسید –یا قدیم اللاحسان بحق الحسین-بی اختیار دلش شکست و برای اول بار حضور اشک را در چشمها تجربه کرد ، از جبرئیل پرسید که چه سرّی است در این نام که فرق دل را می شکافد و آسمان چشم را بارانی می کند؟

آنگاه جبرائیل مصیبت عاشورا ی تو را بیان کرد آدم سیر گریست و تازه پی به راز "انی اعلم مالا تعلمون" خداوند برد..

باری این گریه د ست ما نیست،......

دل ما از سنگ هم که باشد در مصیبت تو ،نه می شکند که خون می شود، ،کدام سنگ را روز عاشورا از زمین برداشتند و د لش را خونین ندیدند؟

چگونه می شود که تو بر فراز قله حقیقت بایستی و فریاد بزنی "هل من ناصر ینصرنی "و ما در حسرت این چهارده قرن عقب ماندن از کلام تو، در حسرت چهارده قرن دیرتر رسیدن به عاشورای تو ،در حسرت چهارده قرن دیرتر شنیدن فریاد استمداد تو ،در خویش مچاله نشویم؟

...........

و ما د لهایمان همیشه شکسته است و اشک در پشت پلکهایمان هماره بی قراری می کند.

خدا کند تو بیایی /سید مهدی شجاعی

کربلا نرفته هاش اینجا رو کلیک کنند اونایی که هنوز در حسرت بین الحرمین اند خوب اگه وضو داری و آماده ای بری کربلا بسم الله بفرما داخل:  السلام علیک یا ابا عبدالله