تبليغاتX
عتيقه جات
سفرت بخير

 

                         گفتمش بي تو چه مي بايد کرد؟ ...

                                       عکس رخساره ي ماهش را داد ...

                                                 گفتمش همدم شبهايم کو؟ ...

                                                         تاري از زلف سياهش را داد ...

                                                     وقت رفتن همه را مي بوسيد ...

                                              به من از دور نگاهش را داد ...

                                      يادگاري به همه داد و به من ...

                                  انتظار سر راهش را داد

 

چه حس غريبيست !

وقتي بداني كسي كه بسی دوستش داري راهيه سفريست طولاني

چه بر زينب آمد!

وقتي هنوز جراحت دوريه مادر امانش نداده بايد بقبولاند به خود كه پدرش، امامش ،سرورش ،عشقش،تمام وجودش راهي سفري است بس طولاني

امروز كه مهربانم راهي سفربود آنهم موقت براي آنتيك بي ارزش گران تمام شد

به زور مانع ريختن باران دلواپسي هايم گشتم

 ولي اين تقارن درسها به من آموخت .

صبوري زينب را تحسين برانگيزتر نمود .

زبانم لال قياسي نبود دركار

خدايم ببخشايد كه خطوري اشتباهي بر ذهنم متجلي گشت

فقط درك ذره اي از كوه بار جدائي زينب بود

زينبم اسوه صبرم مرا درياب

 

                                          

 

گفتي : برم ؟

گفتم :  سفرت بخير

گفتي : مطمئني!

گفتم : الخير في ماوقع.

گفتی :لاتحمل !

گفتم : زیبائیه تغییر را دریاب.

.....

نمي دانم چرا چنين پاسخ گويت بودم!

نمي دانم چرا مشوقت شدم تا بازدارنده !

اهل تنوع بودن همينش سخت است

شايد مي خواستم امتحان شم !

شايد مي خواستم امتحان شي!

شايد مي خواستم طعم فراق را بچشم!

شايد مي خواستم طعم فراق را بچشي!

شايد مي خواستم دوري ازصفا ،دوري ازمحبت و دوري از مهرداد را تجربه كنم !

شايد مي خواستم دوري ازبي صفا، دوري از نامحبت و دوري از مهرنداد را تجربه كني!

 

 

 

تو آخرين لحظات بهت گفتم:

 تو ميروي و من فقط نگاهت مي كنم.

 لاتعجب كه چرا گريه نميكنم !

بي تو30روز فرصت براي گريستن هست

امابراي تماشايت همين يك لحظه رادارم

.........

                                                               

وقتي جدا شدي به زور مانع ريختن باران دلواپسي هايم گشتم

دلواپس ازاينكه ذهنيت خرابت را نسبت به خودم چگونه پاك كنم كه بارها تكه مي انداختي كه" گويند بهمني ها مصداق كامل  از دل برود هر آنچه از ديده رود مي باشند"

دلواپس از اينكه تحمل مي توان كرد آيا بار جدائي را ؟

دلواپس از اینکه چگونه می گذرد ایام بی هم؟

 

اس ام اس زدي :كه نزديك پريدني   

و من بي تفكر گفتم:

 نه!

نرو!

صبركن

قرارمان اين نبود

بايد سكه بيندازيم

اگر شير آمد ترديد نكن كه دوستت دارم

اما اگر خط آمد مطمئن باش كه دوستدارت هستم

صبر كن

سكه بيندازيم

اگر دوستت نداشتم

آنوقت برو

وتو به تمسخر گفتي:

 بر لبه ايستاد..

............................

 

سفرت بخير !

اما

تو و دوستي خدا را !

چو از آن كوير وحشت

به سلامتي گذشتي

به شکوفه ها

به باران

برسان سلام مارا

 

تو را من چشم در راهم.........

  

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 11 مهر1386ساعت 13:34  توسط آنتیک  | 

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin